شيخ حسين انصاريان

176

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

خشك و سرد ؛ به صورت قطرات باران ، آهسته و پى در پى ببارد و اگر در اين دگرگونىها ، املاحى از آب ميكرب‌دار و شور به همراه تبخير آب به آسمان صعود كند ، دانه‌هاى باران با تندى و سوزش به زمين آمده و زندگى را به كام انسان و موجودات تلخ مىنمود ، بنابراين چقدر در تلطيف ابر و باد و باران ، هنرمندى آفرينش حق به كار رفته است كه هيچ صنعت و دستگاهى نمىتواند چنين تغيير و تحوّل اساسى را ترتيب دهد . پس جاى سپاسگزارى از درگاه حق تعالى بر اين همه بركات است . پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله بر اين گوارايى شربت حيات ، بر حق درود فرستاده كه امام صادق عليه السلام در اين باره مىفرمايد : كانَ رَسُولُ اللَّه إِذا شَرِبَ الْماءَ قالَ : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى سَقانا عَذْباً زُلالًا وَ لَم‌ْيَسْقِنا مِلْحاً اجاجاً وَ لَمْ يُؤاخِذْنا بِذُنُوبِنا . « 1 » پيوسته رسول خدا صلى الله عليه و آله هر گاه آب مىنوشيد مىفرمود : سپاس خداى راكه به ما آب شيرين زلال نوشانيد و آب شور و تلخ در سزاى گناهان به ما ننوشانيد و به معاصى كيفر ننمود . حضرت صادق عليه السلام در منافع نزول باران بر زمين به مفضل بن عمر فرمود : در حكمت نزول باران تأمّل كن . تدبير چنان ديده شده كه باران از بلندى بر زمين بريزد تا نقاط بلند و برافراشته را نيز سيراب نمايد . اگر از پايين مىجوشيد به برخى از زمين‌هاى بلند نمىرسيد ، در نتيجه كشتزارهاى زمين كاهش مىيافت . نمىبينى كه زمين‌هاى آبى بيش از ديمى است . « 2 » همچنين هرگاه كه تقدير بر آن قرار گرفت كه باران از بالا بر زمين سرازير شود ،

--> ( 1 ) - الكافى : 6 / 384 ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 16 / 268 ، باب 9 ، حديث 78 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 3 / 126 ، باب 4 ، حديث 1 .